Tannígræðslur krefjast vandaðrar munnhirðu

Besta munn- og tannhirða og reglulegar tannskoðanir eru nauðsynlegar til þess að tannígræðslur haldist. Ígræðslur geta fengið fylgikvilla á borð við peri-implantitis (ígræðslusýkingu), sem án meðferðar leiðir til beinmissis og að lokum taps á ígræðslunni.

Ígræðslur eru ekki „settar í og gleymdar“-lausn

„Ígræðslur eru ekki „settar í og gleymdar“-lausn. Þær krefjast að minnsta kosti jafnmikillar umhirðu og náttúrulegar tennur, og oft jafnvel meiri,“ útskýrir Leif Björn, sérfræðingur í tannlækningum við Arvika tann- og ígræðsluklíníkina í Svíþjóð.

Hann bendir á að margir sjúklingar geri þau mistök að halda að ígræðslur séu óeyðileggjanlegar. Án réttar umhirðu eru þær í hættu á alvarlegum fylgikvillum.

Hversu algeng eru vandamálin?

Sjúkdómar í tengslum við ígræðslur eru bakteríusýkingar í vefnum í kringum tannígræðslur. Rannsóknir sýna að næstum 50% þeirra sem eru með ígræðslur upplifa peri-implant mucositis — bólguástand sem er afturkræft. Án meðferðar getur það þróast yfir í peri-implantitis, sem einkennist af beinmissi og kemur fyrir í 10–20% tilvika.

Mikilvægasti áhættuþátturinn er líffilma (biofilm) — verndandi lag sem myndast af bakteríum, sem er einnig helsta orsök tannholdsbólgu (parodontitis) í kringum náttúrulegar tennur.

Á hinn bóginn eru ígræðslur endingargóð lausn þegar vel er hugað að þeim: árangurshlutfallið er oft yfir 90% eftir tíu ára notkun. Endingartíminn fer þó að miklu leyti eftir eigin rútínu sjúklingsins.

Þegar tannburstinn dugar ekki

Tannburstun og tannþráður eru grundvallaratriði fyrir heilbrigðan munn. Hins vegar sýna rannsóknir að jafnvel fullkomnustu rafmagns-tannburstar fjarlægja aðeins um 65% af tannsýklu. Eftirstandandi líffilma er oft ósýnileg með berum augum en stuðlar verulega að þróun munnsjúkdóma.

„Reglulegar heimsóknir til tannlæknis eru nauðsynlegar til að fylgjast með ástandi ígræðslunnar. Dagleg tannburstun og notkun tannþráðar eru nauðsynleg, en sjúklingar ættu einnig að íhuga fullkomin tæki til að tryggja sem besta munn- og tannhirðu,“ segir Björn.

Ein slík aðferð er Lumoral — lyfjalaust tæki sem sameinar ljósvirkjaða meðferð (aPDT) og sérstakan munnskolvökva. Það hjálpar til við að hreinsa erfið svæði og draga úr fjölda baktería.

„Það er sérstaklega áhrifaríkt á svæðum þar sem hefðbundnar aðferðir ná ekki til — djúpar tannholdsvasar og þröngu rýmin í kringum ígræðslurnar,“ segir Björn. Hann mælir með því að nota Lumoral 2–3 sinnum í viku eftir tannburstun, sem hluta af föstu rútínunni.

• Meðferðarpakki fyrir ígræðslur Markviss meðferð fyrir ígræðslur, að meðtöldum 70 Lumorinse®.
• Lumoral® byrjunarpakki Tækið og fyrstu 10 Lumorinse®.

Ljósvirkjuð meðferð samanborið við munnskol

Í samanburði við hefðbundin bakteríudrepandi munnskol hefur ljósvirkjuð meðferð langvarandi og dýpri áhrif. „Verkunin varir mun lengur en munnskols, sem yfirleitt endist aðeins í nokkrar klukkustundir. Meðferðin kemst dýpra inn í líffilmuna og nær svæðum sem munnskol komast ekki að,“ útskýrir Björn.

Einnig er munur á verkunarmáta. Klórhexidín (CHX), sem er mikið notað í tannhirðu, hefur vakið áhyggjur af bakteríuónæmi: rannsóknir hafa sýnt að bakteríur eins og Klebsiella pneumoniae og Pseudomonas aeruginosa geta þróað með sér ónæmi gegn CHX. Ónæmið hefur einnig verið tengt krossónæmi gegn sýklalyfjum eins og kólistíni.

„Ólíkt sumum munnskolum sem geta valdið þurrki eða ertingu, truflar Lumoral ekki náttúrulegt jafnvægi munnholsins. Meðferðin beinist að skaðlegu bakteríunum en varðveitir þær gagnlegu,“ útskýrir Björn.

Hvað segja rannsóknir um aPDT við ígræðslur

Sýklalyfjalaus ljósvirkjuð meðferð (aPDT) hefur reynst áhrifarík sem viðbótarmeðferð gegn peri-implantitis. Klínískar niðurstöður benda til þess að aPDT geti dregið úr blæðingu við skoðun og minnkað dýpt vasa í takt við hefðbundnar meðferðaraðferðir. Rannsóknir sýna einnig að aPDT bætir hreinsun á yfirborði ígræðslunnar.

Í slembiraðaðri rannsókn með 200 tannholdssjúklingum, þar sem 184 luku þátttöku, var hópurinn með daglega tvöfalda ljósmeðferð með færri svæði með 4 mm eða dýpri tannholdsvasa en samanburðarhópurinn — bæði eftir þrjá og sex mánuði.

Lumoral er viðbót við tannburstun, tannþráð og tannlæknisheimsóknir — ekki staðgengill fyrir þær. Eftirfylgni hjá fagfólki er enn nauðsynleg til að fylgjast með ástandi ígræðslnanna.

Algengar spurningar

Vísindalegar heimildir